Die Einde van die Wêreld.

Sjoe! Ek moet bieg. Ek het ernstig gewik en geweeg of ek hierdie stukkie moet skryf. Party onderwerpe is hopeloos te sensitief en meestal iewers bo-oor my kop en my verstandelike vermoëns, maar so gebeur dit dat twee mense my in een week kontak, bekommerd oor die einde van die wêreld, of meer akkuraat die Wederkoms.

Een ding weet ek verseker… vandag is ons nader aan die wederkoms as wat ons gister was… en dit klink soos ‘n gevatte opmerking… dit is nie. Dis ‘n sagte herinnering vriendin. Is ek en jy een van die verstandige meisies met oorgenoeg olie in ons lampies? Of gaan ons soos die onverstandige meisies op 99.9 rondskarrel opsoek na olie vir ons lampies om kort daarna voor dooiemansdeur te staan te kom? Continue reading “Die Einde van die Wêreld.”

My Battery is Pap!

Ek staan vanoggend op en sien my selfoon is in die rooi, dis nou die battery. Ek sê nogals vir manlief, dis nou interessant. My selfoon is pap-pap en eintlik het dit die hele nag herlaai! Hy sê droogweg dis nie só interessant nie, want ek het nooit die prop in gedruk nie, net die selfoon gekoppel. Nou ja toe. Dan is my blonde oomblik vir die dag opgebruik, of was dit gister se blonde-oomblik. Ons sal maar sien hoe vandag verloop né!

En onmiddellik herinner Vader my aan die belangrikheid van ingeprop bly by Hom, maar ons weet dit eintlik… maar vanoggend se lessie was nie die ingeprop deel nie, maar die feit dat ons onder die indruk leef dat ons ingeprop is, maar nie noodwendig so ingeprop soos ons dink nie. Continue reading “My Battery is Pap!”

Die Spoor Byster Raak.

Sjoe! Dis moeilik om ‘n nuwe roetine of goeie gewoonte of wat ookal aan te leer. Dit is net merkwaardig maklik om daardie einste goed-aangeleerde gedrag af te leer. Dit is net ‘n dag of drie en jy is weer vasgevang in ‘n groef.

Dit tel ook vir sondes of slegte geestelike gewoontes waarmee jy sukkel en waaroor jy maklik struikel. Ons raak almal so nou en dan die spoor byster, die belangrikste is om dan net weer so spoedig moontlik die spoor te sny en op die regte pad te kom.

Ek het al gesê, een van my groot struikelblokke is my gedagtes, dan moet ek bysê, ek het ook, verkeerdelik, gedink ek het dit eens en vir altyd oorwin, en dat ek die dink-ding lekker onder die knie het. Ek praat spesifiek van die tipe gedagtes wat nie gerig is op die dinge daarbo nie, maar meer die tipe wat fokus aarde se kant toe. (Kol. 3:2) Continue reading “Die Spoor Byster Raak.”