Author: Martha

Posted on

Ek sal vir jou Veg!

Ek loop al ‘n hele rukkie met die gedagte rond van oorlogvoering teen die vyand en presies hoe dit werk en lyk. Ek tob ‘n bietjie, vra baie vrae… en dan luister ek weer ‘n bietjie.

Ek wil eerste sê ons mensdom moet ophou om die vyand onnodige krediet te gee… Hy is verseker slu, agterbaks, ‘n gladde, glibberige kalant. Hy is nie wat hy voorgee nie, en dis soms bitterlik moeilik om te onderskei wat is wat, maar sy doen is beperk.

So dis wat ek weet… die oorlog is reeds gewen. Lig het teen donker die opperhand gekry, dis gedoen. Dis klaar! Dit is volbring aan die middelste kruis op Golgotha. “Ek het die wêreld klaar oorwin.” Sê my en jou Verlosser. (Joh. 16:33)

Continue reading “Ek sal vir jou Veg!”

Posted on

‘n Goeie Vrydag.

In 2004 word die fliek Passion of the Christ van Mel Gibson vrygestel. Dit was ‘n verskriklike fliek om te kyk, ek dink nie ek het al ooit na ‘n fliek so verslae, so hartgebroke gevoel nie. Dit was om die minste daarvan te sê traumaties om die fliek te kyk. Hoekom? Want tussen die woorde van die Bybel, kan jy die kruisiging van ons Verlosser in die Evangelies gaan lees, al die stories en die gebeure chronologies aangeteken, maar die emosie van Jesus gaan verlore tussen woorde en tyd. Tussen Paashasies en hol sjokolade eiers.

En soos die Paasviering al nader kruip sit ek met twee opponerende gedagtes, eintlik twee opponerende versies. Die een gedeelte in Johannes 3:16. Alombekend en geliefd. God het die wêreld so liefgehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê.

Die ander versie opgeteken in Matteus 27:46, “Eli, Eli, lemá sabagtani?” My God, My God, waarom het U My verlaat? Hartverskeurend erg.

Continue reading “‘n Goeie Vrydag.”

Posted on

Leë-nes-sindroom… dis ‘n ding.

Natuurlik het ek al baie gehoor van leë-nes-sindroom, maar om dit te hoor en dit te voel aan jou eie lyf en hart is ‘n perd van ‘n heel ander kleur. Dis nie sommer net vir aanpas en daar gaat ons almal aan, gemaklik, gevestig en vol vrede nie. Nee, toe nou nie só maklik nie!

Niemand vertel jou van leë kamer wat nog na jou kind ruik nie, maar daar is nie beweging nie, alles is doodstil… Niemand vertel jou van Sondae wat nou ‘n ander betekenis aanneem nie, een van groet hier iewers in die stilte van die Sondag rustigheid. Niemand vertel jou dit gaan nie so lekker wees nie. Jy gaan meer verlang as wat jy beplan het… Elke outjie dra maar sy seer en ongemak naby die hart, weggesteek vir die wêreld. So spoeg en spartel jy maar hier in jou eie verlange en opstandigheid oor die ongevraagde, maar dog nodige verandering. Continue reading “Leë-nes-sindroom… dis ‘n ding.”