Nuwe Jaar, Nuwe Dinge.

Met die uitloop van die laaste paar dae, ure, minute, sekondes van 2023 wonder ek oor 2024. Wat voorlê, ‘n onbekende jaar met nuwe dinge, verandering en natuurlik ‘n paar uitdagings.

Al troos vir ‘n splinternuwe jaar is die bekendheid van ‘n God wat goed is, ‘n God wat my ken, deur en deur. ‘n God met goeie planne vir my, wat ook reeds in 2024 is. Wat my en jou vooruitgaan met goedheid en guns.

En vriendin, miskien sukkel jy op die oomblik bietjie om Sy goedheid en guns in jou lewe raak te sien, miskien staan jy voor ‘n nuwe jaar, oorweldig, alleen, moedeloos… gaan soek Sy hart spesifiek vir jou in 2024, want Hy wag in afwagting dat jy die klop aan jou hart se deur sal hoor, Hy wag in afwagting dat jy die deur wawyd oop sal gooi en Hom sal innooi… Continue reading “Nuwe Jaar, Nuwe Dinge.”

‘n Dankbare Hart.

Gaan sy poorte binne met dankliedere, sy tempel met lofsange, dank Hom, prys sy Naam, want die Here is goed, aan sy liefde is daar geen einde nie… (Ps. 100:4-5)

As jong ouers van klein kindertjies was die refrein in die huis môre, oggend en aand: “Sê dankie mamma!” of “Hoe sê mens?”. Elke ouer se begeerte is tog goed-opgevoede kindertjies met mooi dankie en asseblief maniere.

As grootmense vergeet ons soms wat ons met soveel passie vir ons kleine kindertjies geleer het, maar dankbaarheid is soveel meer as net ‘n dankie. Dankbaarheid is ‘n dankbare hart en ‘n getuienis van ‘n lewe van dankbaarheid. Continue reading “‘n Dankbare Hart.”

Geen Konneksie, Probeer weer Later…

Kan jy onthou vriendin, toe jy die eerste keer in jou splinternuwe baba se ogies gekyk het, het daar iets groots gebeur, iets heiligs? Dit was so mooi, rein en teer dat jy moes diep inasem om plek te maak vir hierdie té groot gevoel in jou bors. ‘n Liefde so volmaak, oorheersend, beskermend dat geen een woord op aarde dit ooit sou kon beskryf nie.

God het dit toe al bestem dat hierdie band tussen ma en kind groot genoeg is om selfs die storm en drang jare van tienerwees te deurleef en selfs te oorleef. Dis daardie band wat maak dat al hou ons nie altyd so baie van hulle nie, het ons hulle lief met ‘n intensiteit wat moeilik is om te verduidelik.

Ja, daar kom tye wat jy hulle wil skud, veral as hulle oë terugrol in hulle kaste, dat jy lus het om hulle aan die strot te gryp wanneer hulle met daardie ‘whateva’ houdinkie in die gang afslinger, en jy weet dat jy weet hulle enigste doel is om die witwaks uit jou uit te irriteer. Continue reading “Geen Konneksie, Probeer weer Later…”